Jedinstvenost Pireja, kao i svakog grada, izgrađena je društvenim snagama koje su razvijene tokom vremena. Od njegovog osnivanja u 5. veku pre nove ere, pa do danas, sa usputnom stanicom „ponovnog osnivanja“ u 19. veku, raznovrsna izdanja njegovog identiteta zajednički postoje u gradu, usled njegove velike luke koja je istovremeno izlaz, mesto naseljavanja, utočište i šansa.

Osnivanje grada, komunikacija i društvenost zajedno koračaju kroz vreme sa socijalnim, plemenskim i nacionalnim razlikama, klasnom nejednakošću, i kulturnim različitostima. Od doseljenika u antici, do izbeglica između dva rata, od građanstva u 19. veku do „gomile“ u Platonovoj luci, kontrasti Pireja su uvek postojali da bi se formirao čovek i da se obnovi nada u budućnost.

Izložba se održava da dopuni biografiju grada, ali ne predstavlja tipičan istorijski zapis. Priča se zasniva na ideji kontrasta i suprotnosti i ističe snage, stare i nove, koje kroz vreme ocrtavaju oblike podvajanja i koegzistencije društva.